مرحوم آیةالله حاج آقا مرتضی حائری یزدی دربارهی آیةالله آقا سیّد محمّدحسن نجفی قوچانی (صاحب دو کتابِ ارزندهٔ سیاحت شرق و سیاحت غرب) مینویسد:
«مرحوم آقا نجفی قوچانی که من ایشان را شاید در حدود متجاوز از چهلسال قبل دیده بودم، از قیافه و رفتار و کردارشان آثار صلاح و درستی و راستگویی و وارستگی پیدا بود. با اینکه از علماء درجهٔ اوّل بود و از لحاظ درجهبندی از رؤسای آنوقت حوزهٔ قمْ مقدّم، چون ایشان از قدمای شاگردهای مرحوم آخوند ملّامحمّدکاظم بود.
یکشب ماه رمضان هم در خدمت ایشان و مرحوم آقای حاج سیّد صدرالدّین صدر در منزل آقای سیّد علیاکبر برقعی بودیم که ایشان این قصّه را نقل کردند ...». (سرّ دلبران، ص۱۶۲)
آیةالله حائری پس از نقل حکایتی مختصر از مرحوم آقا نجفی، مینویسد:
«بنابرآنچه حافظه کمک کرد نوشتم. هرکه تمام خصوصیّات این حکایت را میخواهد به کتاب سیاحت شرقِ این سیّد محترم، ملّای کلّهشقّ ضدّدروغ و حقّهبازی رجوع نماید». (همان، ص۱۶۵)